Monety obiegowe

Koniec II wojny światowej i wyzwolenie Polski z okupacji hitlerowskiej przyniósł znaczące zmiany w funkcjonowaniu obiegu pieniężnego. W miejsce wycofanego pieniądza okupacyjnego, produkowanego dla Generalnej Guberni, wprowadzono walutę sygnowaną przez nieistniejący jeszcze Narodowy Bank Polski (miało to miejsce jeszcze w 1944 roku, na terenach dopiero co wyzwolonych). Nie zdecydowano się na wyemitowanie monet i do obiegu trafiły wyłącznie banknoty (wyprodukowane zawczasu w Moskwie).

Na pojawienie się monet w portfelach przyszło Polakom czekać do roku 1950. Wtedy to do obiegu trafiła seria pięciu monet o nominałach od 5 groszy do złotówki. Po kilku latach, w 1954 roku dołączyły do nich monety jedno i dwugroszowe. Wszystkie wymienione powyżej monety zostały wybite z datą 1949 roku. Były produkowane z różnych metali, ale dominowało wśród nich aluminium ( a dokładnie stop zwany alupolonem). W roku 1956 czasowo zaprzestano wybijania  wersji monet bitych w innym niż alupolon stopie, a te które pozostawały w obiegu stopniowo ściągano z rynku.

Rok 1957 to pojawienie się pierwszych monet z nową nazwą państwa na awersie: Polska Rzeczpospolita Ludowa. Były to trzy monety o nominałach od 20 groszy do 1 złotego. Od tego momentu następuje też znaczny wzrost różnorodności i ilości produkowanych monet. W 1958 roku wyemitowane zostają dwie wyjątkowej urody monety, mianowicie dwuzłotówka (z jagodami poniżej nominału) oraz pięciozłotówka (z rybakiem). Kolejny rok to emisja pierwszych monet z przedstawieniami znanych ludzi, dwóch wersji dziesięciozłotówki z Tadeuszem Kościuszką i Mikołajem Kopernikiem na rewersie.

Lata sześćdziesiąte to dekada, podczas której następował dalszy, intensywny rozwój w mennictwie polskim. Zaczęto wybijać znaczną ilość monet okolicznościowych, związanych z wydarzeniami społecznymi, historycznymi, etc., takimi jak dwusetna rocznica mennicy warszawskiej czy sześćsetlecia działalności Uniwersytetu Warszawskiego. W 1966 roku, z okazji tysiąclecia państwa polskiego, wyemitowano pierwszą monetę w srebrze (stop 900), z wizerunkiem Mieszka I i jego żony Dąbrówki.

Kolejne lata, aż do schyłku epoki, to wzrastająca ilość i różnorodność monet, które niestety w obiegu coraz bardziej traciły na znaczeniu. Spowodowane to było inflacją i ustawiczną deprecjacją pieniądza (nominały ulegały stałemu wzrostowi, by w 1990 roku osiągnąć 100000 złotych). Z tego też powodu, w drugiej połowie lat osiemdziesiątych monety praktycznie zaczęły znikać z portfeli, wyparte przez banknoty.  Stan taki utrzymał się do 1995 roku, kiedy to dokonano denominacji złotego, wprowadzając do obiegu całkowicie nową serię monet i banknotów. W przypadku tych pierwszych, wybito aż 9 nominałów, od 1 grosza do 5 złotych.  Dodatkowo zaczęto emitować serię monet okolicznościowych ze stopu Nordic Gold o nominale 2 złotych.

Zbieranie monet obiegowych to chyba najpopularniejsza gałąź numizmatyki. Są one w większości łatwo dostępne i nie osiągają wysokich cen.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *